| Kaart van de nucleaire wereld | Het uraniumverhaal |
| INES, NAMEN en de verstoringen | Radioactieve lage straling?! |
| Uraniumtransporten door Europa | Het ABC-implementatieconcept |
INES en de verstoringen in nucleaire installaties
1940 bis 1949
***
INES, wie de f... is INES?
De internationale schaal van nucleaire en radiologische gebeurtenissen (INES) is een hulpmiddel om het publiek te informeren over de veiligheidsimplicaties van nucleaire en radiologische gebeurtenissen, maar INES heeft een probleem...
Wij zijn altijd op zoek naar actuele informatie. Als iemand kan helpen, stuur dan een bericht naar:
nucleaire-welt@ Reaktorpleite.de
*
2019-2010 | 2009-2000 | 1999-1990 | 1989-1980 | 1979-1970 | 1969-1960 | 1959-1950 | 1949-1940 | eerder
1949
2 december 1949 "Groene Run" (INES-4 NAMEN 3,8) nucleaire fabriek Hanford, VS
De verantwoordelijken wedden opzettelijk onder meer 8.000 curies (289 TBq) Jodium-131 vrij; dit experiment werd veel later bekend als de "Groene Run".
(Kosten ongeveer US $ 1100 miljoen)
Kernenergie-ongevallen
De nucleaire keten
Hanford, VS
Het Hanford-nucleaire complex is de plek waar de Verenigde Staten tijdens de Koude Oorlog het grootste deel van hun plutonium voor wapens produceerden. Hoewel het complex in 1988 werd ontmanteld, blijft het de meest radioactief besmette locatie op het westelijk halfrond...
Destijds wisten maar weinig mensen wat er zich precies in Hanford had afgespeeld. Maar nu heeft iedereen er wel iets van gehoord, of anders gezegd, iedereen heeft er wel iets van gemerkt!
Wikipedia
Groene run en Lijst van ongevallen in nucleaire installaties
Het 'Green Run'-experiment omvatte het vrijkomen van een radioactieve wolk uit het militaire nucleaire complex van Hanford Site. Schattingen lopen uiteen van enkele honderden Terabequerel Jodium 131 en nog meer cesium 133. Het aandeel jodium 131 alleen al was 5500 curie; Dit komt overeen met ongeveer 250 keer de hoeveelheid die volgens officiële informatie in de omgeving vrijkwam bij het ongeval in 1979 bij de kerncentrale Three Mile Island bij Harrisburg. Het gevaar van jodium 131 voor de schildklier werd in de jaren veertig nog niet onderkend; jodium 1940 kon ongefilterd uit de systemen van de Hanford Site ontsnappen, zelfs als het werd gebruikt zoals bedoeld. Tijdens normaal gebruik kunnen verschillende 131 TBq nucliden met een middellange en lange levensduur die in de Columbia River vrijkomen. Hanford wordt beschouwd als de meest radioactief besmette plaats op het westelijk halfrond...
Hanford-site
De VS betalen jaarlijks meer dan $ 200.000 miljard aan particuliere bedrijven om de faciliteit te ontsmetten; daarnaast moet er zo'n 2014 kubieke meter radioactief afval worden geborgen. Begin 2047 werd voor de derde keer een projectmanager ontsmetting ontslagen nadat hij of zij zorgen had geuit over de veiligheid van operaties en monitoringprocedures. Een voorlopig plan riep op tot het einde van de werkzaamheden in 2014, sinds 2052 gaat het ministerie van Energie uit van minimaal XNUMX ...
Kerncentrales plaag
Hanford (VS)
Het Hanford Military Complex ligt aan de Columbia-rivier ten noorden van de stad Richland in de staat Noordwest-Washington en werd vanaf 1943 gebruikt voor de productie van plutonium voor militair gebruik ...
Er zijn nucleaire fabrieken over de hele wereld:
Locaties voor de verrijking en opwerking van uranium
Tijdens de opwerking kan de inventaris van verbruikte splijtstofelementen in een complex chemisch proces (PUREX) van elkaar worden gescheiden. Gescheiden uranium en plutonium kunnen dan hergebruikt worden. Tot zover de theorie...
YouTube 7:00
Uraniumeconomie: voorzieningen voor de verwerking van uranium
Opwerkingsfabrieken zetten een paar ton nucleair afval om in vele tonnen nucleair afval
Alle uranium- en plutoniumfabrieken produceren radioactief kernafval: Uraniumverwerkings-, verrijkings- en herverwerkingsfabrieken, of het nu in Hanford, La Hague, Windscale/Sellafield, Mayak, Tokaimura of elders ter wereld is, kampen allemaal met hetzelfde probleem: bij elke verwerkingsstap wordt er meer en meer extreem giftig en hoogradioactief afval gegenereerd...
29 aug. 1949 ("RDS-1"(eerste atoomproef, USSR) Semipalatinsk, KAZ
Sinds 1945 zijn er wereldwijd meer dan 2050 kernwapenproeven uitgevoerd, wat een mogelijke verklaring zou kunnen zijn voor het gestaag toenemende aantal kankergevallen.
IPPNW-rapport - augustus 2023 - Kernwapentests - (PDF-bestand)
... Bovengrondse tests werden uitgevoerd op verschillende locaties Atollen in de Stille Oceaanin Semipalatinsk, Kazachstan, op traditioneel Western Shoshone-land in Nevada, Verenigde Staten, op Aboriginalland in de Australische outback, op het land van de inheemse Nenetz in de Russisch Noordpoolgebied, op het grondgebied van nomaden in de Algerijnse Saharain de Oeigoerse regio in China en elders. Bewoners werden vaak laat of helemaal niet geëvacueerd en werden niet geïnformeerd over de gevolgen van de tests. Radioactieve neerslag viel neer als stof en regen, waardoor drinkwater en lokaal geproduceerd voedsel werden besmet...
De nucleaire keten
Semipalatinsk, Kazachstan
Kernwapenproeven
De geschiedenis van de Sovjet-kernwapentestlocatie in Semipalatinsk herinnert ons eraan hoe vermeende "nationale veiligheidsbelangen" kunnen worden gebruikt om het publiek opzettelijk te misleiden en de gezondheid van de mensen voor vele toekomstige generaties in gevaar te brengen. Dit is precies wat er gebeurde in Semipalatinsk, waar kernexplosies de lokale bevolking decennialang willens en wetens blootstelden aan grote hoeveelheden radioactiviteit.
Achtergrond
In 1949 voerde de Sovjet-Unie haar eerste kernwapentest uit in Semipalatinsk, een testlocatie van 19.000 m² in de steppen van Kazachstan. In 40 jaar tijd liet de USSR in Semipalatinsk 467 atoombommen ontploffen, 120 bovengronds en 347 ondergronds – steeds zonder rekening te houden met de gezondheid en veiligheid van de lokale bevolking of het milieu.
In 1990 bundelden de Internationale Artsen voor de Preventie van een Kernoorlog hun krachten met de Kazachse dichter Olzja Soeleinov en zijn Nevada-Semipalatinsk Beweging om president Gorbatsjov door middel van demonstraties te overtuigen een moratorium op kernproeven af te kondigen. Na de onafhankelijkheid van Kazachstan in 1991 sloot de Kazachse regering de testlocatie en schrapte ze het op drie na grootste kernwapenarsenaal ter wereld, dat ze van de Sovjet-Unie had geërfd.
Sinds 1945 zijn er wereldwijd meer dan 2.000 kernexplosies uitgevoerd op tientallen testlocaties. Het gevolg van deze waanzin was een wereldwijde besmetting met radioactieve neerslag, waardoor mensen over de hele wereld werden blootgesteld aan verhoogde stralingsniveaus.
Wikipedia
RDS-1
RDS-1 (Russisch: РДС-1, ook “Object 501”) is de naam van het eerste kernwapen dat werd ontwikkeld als onderdeel van het Sovjet-atoombomproject. Het was ook het eerste kernwapen dat buiten de VS werd ontwikkeld. De succesvolle test vond plaats op 29 augustus 1949. RDS-1 is een exacte kopie van het Amerikaanse Mk.3-ontwerp (Dikke man) ...
Lijst van kernwapenproeven
Chronologische, onvolledige lijst van kernwapenproeven. De tabel bevat alleen de belangrijkste punten uit de geschiedenis van de detonatie van een atoombom voor testdoeleinden. Naast de kernexplosies in de ware zin van het woord, werden er ook talloze testen uitgevoerd met kernwapens die, al dan niet opzettelijk, niet tot ontploffing kwamen...
De Sovjet-Unie voerde op 1 augustus 29 haar eerste atoombomtest ("RDS-1949") uit Testlocatie voor kernwapens in Semipalatinsk (nu Kazachstan) door. Tussen 1949 en 1990 voerde de Sovjet-Unie in totaal 715 tests uit met 969 individuele explosieven ...
Kernwapens AZ
RDS-1
Eerste Sovjet-kernproef, 1 augustus 29
Vier jaar nadat de Verenigde Staten kernwapens hadden gebruikt tegen de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki, voerde de Sovjet-Unie op 29.08.1949 augustus 1 haar eerste kernproef uit in Semipalatinsk. De officiële naam van de bom was RDS-1, vandaar dat hij in Rusland vaak "Rusland Doet Zichzelf" (Rossiya delayet eto sama) of "Stalins Straalmotor" (Reaktivnyi Dvigatel Stalina) werd genoemd. De Verenigde Staten noemden de bom "Joe-XNUMX" of "Eerste Bliksem".
Door de druk die de USSR ondervond na de Amerikaanse kernwapeninzet in 1945, ontwikkelde het Sovjet-kernwapenprogramma zich razendsnel. De gegevens over het Manhattan Project en de bouw van de Fat Man, vastgelegd door Sovjetspionnen, gaven de USSR een aanzienlijk voordeel in haar eigen nucleaire programma...
Rusland
De Sovjet-Unie, de voorloper van Rusland, werd in 1949 een kernmacht en voerde meer dan 700 kernproeven uit. Naar schatting heeft Rusland, of beter gezegd de Sovjet-Unie, sinds 1949 ongeveer 55.000 kernwapens geproduceerd. De Sovjet-Unie sloot zich in 1970 aan bij het Non-Proliferation Treaty. Volgens het Nuclear Notebook van het Bulletin of Atomic Scientists bevatte het Russische arsenaal in het voorjaar van 2022 5.977 kernwapens, waarvan er ongeveer 4.477 operationeel zijn.
kernwapenstaten
Er zijn negen kernwapenstaten, maar slechts vijf worden ‘erkend’. De Verenigde Staten, Rusland, China, Frankrijk en Groot-Brittannië – de staten die ook een permanente zetel in de VN-Veiligheidsraad hebben – worden in het Nucleaire Non-proliferatieverdrag ‘kernwapenstaten’ genoemd omdat zij vóór 1957 kernwapens tot ontploffing brachten. India, Pakistan, Israël en Noord-Korea bezitten echter ook kernwapens, hoewel Israël deze niet toegeeft, en zijn daarom geen lid van het Nucleaire Non-proliferatieverdrag...
1948
Heb ik iets gemist? Was er een van de militairen bekend in 2050? Kernwapenproeven of zelfs een voorheen weinig bekend incident, mogelijk uit de civiele of medische sector?
nucleaire-welt@ Reaktorpleite.de
1947
Heb ik iets gemist? Was er een van de militairen bekend in 2050? Kernwapenproeven of zelfs een voorheen weinig bekend incident, mogelijk uit de civiele of medische sector?
nucleaire-welt@ Reaktorpleite.de
1946
1 en 25 juli 1946 ("Kruispunt", 2 Pu-bommen) Bikini-atol, MH
Sinds 1945 zijn er wereldwijd meer dan 2050 kernwapenproeven uitgevoerd, wat een mogelijke verklaring zou kunnen zijn voor het gestaag toenemende aantal kankergevallen.
IPPNW-rapport - augustus 2023 - Kernwapentests - (PDF-bestand)
... Bovengrondse tests werden uitgevoerd op verschillende locaties Atollen in de Stille Oceaanin Semipalatinsk, Kazachstan, op traditioneel Western Shoshone-land in Nevada, Verenigde Staten, op Aboriginalland in de Australische outback, op het land van de inheemse Nenetz in de Russisch Noordpoolgebied, op het grondgebied van nomaden in de Algerijnse Saharain de Oeigoerse regio in China en elders. Bewoners werden vaak laat of helemaal niet geëvacueerd en werden niet geïnformeerd over de gevolgen van de tests. Radioactieve neerslag viel neer als stof en regen, waardoor drinkwater en lokaal geproduceerd voedsel werden besmet...
De nucleaire keten
Bikini & Eniwetok, Marshalleilanden
Kernwapenproeven
Kernwapenproeven op de atollen Bikini en Eniwetok maakten hele eilandengroepen onbewoonbaar. Duizenden mensen werden blootgesteld aan hoge doses straling. De blootstelling aan radioactieve deeltjes door radioactieve neerslag nam wereldwijd toe.
Achtergrond
De twee atollen Bikini (Pikinni) en Eniwetok (Āne-wātak) maken deel uit van de Marshalleilanden. Ze werden tijdens de Tweede Wereldoorlog bezet, eerst door de Japanners en later door het Amerikaanse leger. Het Amerikaanse leger koos Bikini Atoll voor zijn eerste atoomexplosies na het werpen van de bommen op Hiroshima en Nagasaki. Nadat de eilandbewoners waren geëvacueerd, werd op 1 juli 1946 de atoombom "Able" tot ontploffing gebracht, boven een vloot buitgemaakte schepen vol proefdieren. Vijf van de 78 schepen zonken en 14 werden verwoest. Een derde van de dieren stierf als gevolg van de explosie. Mariniers moesten de dekken van de resterende schepen ontdoen van radioactieve neerslag en werden daardoor blootgesteld aan hoge stralingsniveaus. Omdat decontaminatie uiteindelijk niet effectief bleek, werden veel van de schepen in de Stille Oceaan tot zinken gebracht. Tussen 1946 en 1958 werden er in totaal 67 atoombomproeven uitgevoerd op de atollen Bikini en Eniwetok, met een totale explosiekracht van ongeveer 214 megaton. De meest verwoestende proef was "Castle Bravo" in 1954. Met 15 megaton had deze waterstofbom de hoogste explosiekracht ooit bereikt door het Amerikaanse kernwapenprogramma; 1.000 keer krachtiger dan de bom op Hiroshima. De radioactieve neerslag verspreidde zich over de halve wereld – naar Australië, Europa en de VS.
Voordat het Verdrag van 1963 inzake het verbod op kernwapenproeven in de atmosfeer, de ruimte en onder water bovengrondse kernproeven verbood, waren er wereldwijd al meer dan 400 atoomproeven uitgevoerd. Er werden aanzienlijke hoeveelheden radioactief strontium aangetroffen in de tanden van kinderen – een overtuigende aanwijzing voor de mate van stralingsblootstelling waaraan de gehele wereldbevolking door de atoomproeven was blootgesteld.
Wikipedia
Operatie Crossroads
Operatie Crossroads was de tweede kernproef van de Amerikaanse strijdkrachten. Het omvatte de twee kernproeven Able en Baker op Bikini Atoll, dat door de Verenigde Staten was veroverd tijdens de Pacific War, elk met een TNT-equivalent van 23 kT. Test Able was een 1. Juli 1946 Een Mk.29 plutonium-implosiebom, identiek aan de Fat Man-bom die boven Nagasaki werd gedropt, werd gedropt vanuit een Boeing B-158 en ontplofte op een hoogte van 3 meter boven de lagune. Test Baker op 25. Juli 1946 was een onderwaterdetonatie van een identieke bom op een diepte van 27 meter...
Lijst van kernwapenproeven
Chronologische, onvolledige lijst van kernwapenproeven. De tabel bevat alleen de belangrijkste punten uit de geschiedenis van de detonatie van een atoombom voor testdoeleinden. Naast de kernexplosies in de ware zin van het woord, werden er ook talloze testen uitgevoerd met kernwapens die, al dan niet opzettelijk, niet tot ontploffing kwamen...
Kernwapens AZ
Vereinigte Staaten von Amerika
Volgens het "Nuclear Notebook" (2024) van Hans Kristensen en Matt Korda bevat het Amerikaanse kernwapenarsenaal momenteel 5.044 kernkoppen. Hiervan zijn er 1.770 'actief', dat wil zeggen klaar voor gebruik gestationeerd - 1.370 op land- en zeegebaseerde ballistische raketten en 300 op strategische bommenwerperbases in de Verenigde Staten, en nog eens 100 tactische kernbommen in Europa. Ongeveer 1.940 kernkoppen zijn opgeslagen als 'reserve' en kunnen indien nodig worden toegevoegd aan het 'actieve' arsenaal. Momenteel zijn 1.336 kernkoppen bestemd voor ontwapening...
kernwapenstaten
Er zijn negen kernwapenstaten, maar slechts vijf worden ‘erkend’. De Verenigde Staten, Rusland, China, Frankrijk en Groot-Brittannië – de staten die ook een permanente zetel in de VN-Veiligheidsraad hebben – worden in het Nucleaire Non-proliferatieverdrag ‘kernwapenstaten’ genoemd omdat zij vóór 1957 kernwapens tot ontploffing brachten. India, Pakistan, Israël en Noord-Korea bezitten echter ook kernwapens, hoewel Israël deze niet toegeeft, en zijn daarom geen lid van het Nucleaire Non-proliferatieverdrag...
21 mei 1946 (INES-4) Los Alamos, NM, VS
Louis Slotin stierf als gevolg van een ongeval in het Los Alamos National Laboratory. (Demonenkern)
(Kosten ?)
Kernenergie-ongevallen
Wikipedia
Lodewijk Slotin
In de Kernwapenfabriek in Los Alamos De Canadese natuurkundige Louis Slotin voerde in aanwezigheid van verschillende wetenschappers tests uit naar de kriticiteit van plutonium. De experimentele opstelling bestond uit een subkritische plutoniumkern van ongeveer 6 kg (dezelfde die werd gebruikt in de Ongeval in 1945 betrokken was en die vervolgens werd aangeduid als “Demonen Kern") en twee halfronde omhulsels van beryllium, die dienden als neutronenreflectoren en de kern konden omsluiten.
[...] Op 21 mei 1946 voerde Slotin, in aanwezigheid van zeven collega's, een noodlottig experiment uit, vergelijkbaar met het experiment dat al door zijn collega en vriend was uitgevoerd. Daghliaans slachtoffer was geworden. Hij wilde zijn collega Alvin Graves laten zien hoe hij kriticiteitsexperimenten moest uitvoeren. Twee halfronde granaten van beryllium waren rond een plutoniumkern gerangschikt en Slotin probeerde de halfronde granaten zo dicht bij elkaar te brengen dat er een kettingreactie op gang kwam. Beryllium reflecteert de neutronen en versterkt zo de kettingreactie. Om dit te doen kantelde hij met zijn linkerduim de bovenste halfronde schaal, die hij in een duimgat had gestoken, en hield hij een kleine opening ertussen open met een schroevendraaier die hij tussen de twee halfronde schalen had gestoken. Om dit te doen verwijderde hij de afstandhouders die anders zouden zijn gebruikt, waardoor de botsing van de granaten zou zijn voorkomen. Hij was van plan de afstand langzaam te verkleinen door de schroevendraaier te draaien totdat het gewenste effect zichtbaar was. Om 15 uur gleed de schroevendraaier echter uit zijn greep en viel de bovenste halfronde schaal op de onderste, waardoor de montage prompt superkritisch werd. De collega's zagen een blauwe gloed en voelden een hittegolf. Slotin voelde ook een zure smaak in zijn mond en een branderig gevoel in zijn linkerhand. Onwillekeurig trok hij zijn hand omhoog, waardoor de twee halfronde schalen weer uit elkaar gingen en de kettingreactie eindigde. De superkritische excursie werd echter vooraf beëindigd door de thermische uitzetting van het apparaat.
Slotin had een dodelijke stralingsdosis van 21 sievert ontvangen in de vorm van gamma- en neutronenstraling gedurende de korte tijd dat de array superkritisch was. Hij werd onmiddellijk naar het ziekenhuis gebracht, waar hij op 30 mei 1946 stierf aan stralingsziekte. De overige zeven mensen die zich in de kamer bevonden, kregen ook hoge doses straling (geschat op 3,6 Sv tot 0,3 Sv)...
Lijst van ongevallen in nucleaire installaties
In de lijst met ongevallen in nucleaire installaties worden incidenten genoemd die binnen het kader van de internationale beoordelingsschaal INES geclassificeerd moeten worden als ongevallen van niveau 4 en hoger. Minder ernstige incidenten doen zich voor in de regio Lijst met te rapporteren gebeurtenissen in Duitse nucleaire installaties en in de Lijst van ongevallen in Europese nucleaire installaties gedetecteerd.
Deze lijst is beperkt tot nucleaire installaties. Ongevallen en risico’s die ontstaan tijdens de demontage en verdere verwerking vallen hier dus niet onder Uranus, in uraniumertsstortplaatsen voor residuen of -residuen meren hebben plaatsgevonden, zoals die in 1979 Breuk van een dam van een residuenmeer in de VS, waarbij meer radioactiviteit vrijkwam dan degene die in deze lijst is opgenomen Three Mile Island-Ongeluk ...
1945
De 2. wereldoorlog eindigt op 2 september 1945
Federaal Agentschap voor Burgereducatie - bpb.de
Laatste fase en einde van de oorlog
[...] Op 2 september 1945 ondertekenden de minister van Buitenlandse Zaken en de chef van de generale staf de betreffende documenten op een Amerikaans slagschip dat voor anker lag in de baai van Tokio, in aanwezigheid van de Amerikaanse opperbevelhebber Douglas MacArthur en andere geallieerde vertegenwoordigers. Bijna precies zes jaar na het begin van de Tweede Wereldoorlog in Europa was deze in het Verre Oosten ten einde gekomen.
21 aug. 1945 (INES-4) Los Alamos, NM, VS
Harry Daghlian stierf als gevolg van een ongeval in het Los Alamos National Laboratory. (Demonenkern)
(Kosten ?)
Kernenergie-ongevallen
Wikipedia
Harry Daglian
Harry K. Daghlian Jr. werkte aan de Omega-site van de Kernwapenfabriek in Los Alamos en creëerde een superkritische massa toen hij per ongeluk een blok van wolfraamcarbide op een plutoniumkern sloeg (Demonen Kern) liet vallen.
Toen Daghlian om 21 uur met zijn linkerhand de laatste balk over de constructie bewoog, zou de totale reflectormassa met deze balk 55 kg zijn geweest - hij stelde met behulp van de neutronenteller vast dat deze balk de structuur superkritisch zou hebben gemaakt. . Toen hij vervolgens zijn hand terugtrok, gleed de balk uit zijn greep en viel in het midden van het bouwwerk. Dit verhoogde plotseling de reflectie van de neutronen en het systeem werd prompt ‘superkritisch’. Er volgde een optreden en Daghlian verwijderde instinctief onmiddellijk de balk met zijn rechterhand, die gehuld was in een blauwachtige gloed...
Hij kreeg bij het incident een fatale dosis straling en overleed op 15 september 1945...
Lijst van ongevallen in nucleaire installaties
In de lijst met ongevallen in nucleaire installaties worden incidenten genoemd die binnen het kader van de internationale beoordelingsschaal INES geclassificeerd moeten worden als ongevallen van niveau 4 en hoger. Minder ernstige incidenten doen zich voor in de regio Lijst met te rapporteren gebeurtenissen in Duitse nucleaire installaties en in de Lijst van ongevallen in Europese nucleaire installaties gedetecteerd.
Deze lijst is beperkt tot nucleaire installaties. Ongevallen en risico’s die ontstaan tijdens de demontage en verdere verwerking vallen hier dus niet onder Uranus, in uraniumertsstortplaatsen voor residuen of -residuen meren hebben plaatsgevonden, zoals die in 1979 Breuk van een dam van een residuenmeer in de VS, waarbij meer radioactiviteit vrijkwam dan degene die in deze lijst is opgenomen Three Mile Island-Ongeluk ...
9 augustus 1945 (tweede atoombom gedropt door de VS) Nagasaki, JPN
Wikipedia
Atoombommen vallen op Hiroshima en Nagasaki
De Amerikaanse atoombommen op Hiroshima en Nagasaki op 6 en 9 augustus 1945 waren tot nu toe het enige gebruik van kernwapens in een oorlog.
De atoombomexplosies kostten in totaal ongeveer 100.000 mensen het leven – vrijwel uitsluitend burgers en door het Japanse leger ontvoerde dwangarbeiders. Eind 1945 stierven nog eens 130.000 mensen aan de gevolgen van de bommen. In de jaren daarna stierven er nog veel meer. Japan rapporteert momenteel een totaal aantal doden, inclusief stralingsziekte en -letsel, van 344.306 voor Hiroshima en 198.785 voor Nagasaki (per augustus 2024).
9 augustus 1945 - Dikke man
Op 9 augustus 1945 werd een plutoniumbom afgeworpen door een Amerikaanse B-29 bommenwerper van de 509th Composite Group. Deze ontplofte om 11:02 uur boven de Japanse stad Nagasaki, die grotendeels verwoest werd. De bom ontplofte ongeveer 550 meter boven een dichtbevolkt gebied...
De nucleaire keten
Nagasaki, Japan
nucleaire aanval
Op 9 augustus 1945 wierpen de Verenigde Staten de atoombom "Fat Man" op de Japanse stad Nagasaki, met meer dan 240.000 inwoners. De explosie kostte ongeveer 22.000 mensen het leven. Degenen die de aanval overleefden, bleven zonder hulp achter omdat ziekenhuizen en infrastructuur waren verwoest. Meer dan 64.000 mensen waren tegen het einde van het jaar overleden aan de gevolgen van de atoombom. Tot op de dag van vandaag lijden veel overlevenden aan de langdurige gevolgen van straling.
Achtergrond
Slechts drie dagen na de atoombombardering van Hiroshima, die op de dag van de aanval naar schatting 45.000 doden en 91.000 gewonden eiste, steeg een tweede B-29-bommenwerper op vanaf de Amerikaanse basis op het eiland Tinian. Ditmaal was het doelwit de industriestad Kokura. Vanwege slecht weer moest de piloot echter uitwijken naar een secundair doelwit: Nagasaki, de culturele en havenstad met zijn belangrijke Mitsubishi-fabrieken. De kernkop, bijgenaamd "Fat Man" vanwege zijn omvangrijke vorm, woog ongeveer 4,5 ton, was 4,5 meter lang en had een explosieve kracht van ongeveer 22.000 ton TNT-equivalent. "Fat Man" werd om 11:02 uur lokale tijd boven een dichtbevolkte wijk afgeworpen en explodeerde op ongeveer 500 meter hoogte.
Kernwapens AZ
Nagasaki
De bevolking van Nagasaki ten tijde van het bombardement wordt geschat op 240.000 tot 260.000 mensen. In Nagasaki bevond ongeveer 30 procent van de bevolking zich binnen een straal van 2.000 meter van het hypocentrum. Om 11:2 uur lokale tijd werd de bom op Nagasaki gedropt vanuit een B-29-vliegtuig, genaamd "Bock's Car". De atoombom van Nagasaki kreeg vanwege zijn vorm de bijnaam "Fat Man". Hij bevatte plutonium-239, was 4,5 meter lang, had een diameter van 1,5 meter en woog 4,5 ton. De explosieve kracht van de atoombom was gelijk aan die van 22 kiloton TNT...
6 augustus 1945 (eerste atoombom gedropt door de VS) Hiroshima, JPN
De nucleaire keten
Hiroshima, Japan
nucleaire aanval
Op 6 augustus 1945 wierpen de Verenigde Staten de atoombom "Little Boy" op het centrum van de Japanse stad Hiroshima. Van de 350.000 inwoners waren er tegen het einde van het jaar ongeveer 140.000 overleden. De overlevenden, de "Hibakusha", leden aan de langdurige gevolgen van de straling, waaronder een aanzienlijk hogere kans op kanker.
Achtergrond
Tijdens de Tweede Wereldoorlog produceerden de Verenigde Staten drie atoombommen. Na de eerste succesvolle test met een kernwapen, de Trinity-test op 16 juli 1945, zouden de resterende twee bommen op Japanse steden worden gedropt. Op 6 augustus 1945 werd de uraniumbom "Little Boy" boven Hiroshima tot ontploffing gebracht, gevolgd door de plutoniumbom "Fat Man" op 9 augustus 1945 boven Nagasaki. In Hiroshima werd de beroemde Aioi-brug, gelegen midden in een dichtbevolkt commercieel en residentieel gebied, gekozen als doelcoördinaat. "Little Boy" explodeerde op een hoogte van 580 meter met een explosieve kracht gelijk aan ongeveer 15.000 ton TNT...
Kernwapens AZ
Hiroshima
Ten tijde van het bombardement werd de bevolking van Hiroshima geschat op 280.000-290.000 mensen, en het militair personeel dat in de stad achterbleef op 43.000 mensen. Er zijn ook naar schatting 20.000 Koreaanse en Chinese dwangarbeiders en Amerikaanse krijgsgevangenen...
Wikipedia
Atoombommen vallen op Hiroshima en Nagasaki
De Amerikaanse atoombommen op Hiroshima en Nagasaki op 6 en 9 augustus 1945 waren tot nu toe het enige gebruik van kernwapens in een oorlog.
De atoombomexplosies kostten in totaal ongeveer 100.000 mensen het leven – vrijwel uitsluitend burgers en door het Japanse leger ontvoerde dwangarbeiders. Eind 1945 stierven nog eens 130.000 mensen aan de gevolgen van de bommen. In de jaren daarna stierven er nog veel meer. Japan rapporteert momenteel een totaal aantal doden, inclusief stralingsziekte en -letsel, van 344.306 voor Hiroshima en 198.785 voor Nagasaki (per augustus 2024).
6 augustus 1945 – Kleine jongen
Het kernwapen met een lading uranium werd begin 1942 ontwikkeld als onderdeel van het Manhattan Project en bereikte een explosieve kracht van ongeveer 13 kiloton TNT.
Tussen de 20.000 en 90.000 mensen kwamen om bij de kernexplosie en de vuurstorm die deze veroorzaakte; Veel van de overlevenden (“Hibakusha”) lijden nog steeds onder de langetermijneffecten van de radioactieve blootstelling die ze kregen...
16 juli 1945 (eerste atoombomtest) Trinity, NM, VS
Sinds 1945 zijn er wereldwijd meer dan 2050 kernwapenproeven uitgevoerd, wat een mogelijke verklaring zou kunnen zijn voor het gestaag toenemende aantal kankergevallen.
IPPNW-rapport - augustus 2023 - Kernwapentests - (PDF-bestand)
... Bovengrondse tests werden uitgevoerd op verschillende locaties Atollen in de Stille Oceaanin Semipalatinsk, Kazachstan, op traditioneel Western Shoshone-land in Nevada, Verenigde Staten, op Aboriginalland in de Australische outback, op het land van de inheemse Nenetz in de Russisch Noordpoolgebied, op het grondgebied van nomaden in de Algerijnse Saharain de Oeigoerse regio in China en elders. Bewoners werden vaak laat of helemaal niet geëvacueerd en werden niet geïnformeerd over de gevolgen van de tests. Radioactieve neerslag viel neer als stof en regen, waardoor drinkwater en lokaal geproduceerd voedsel werden besmet...
De nucleaire keten
Alamogordo, VS
Test met kernwapens
De eerste atoomexplosie ter wereld vond plaats op 16 juli 1945, nabij het Amerikaanse stadje Alamogordo. Dit markeerde het begin van het atoomtijdperk en de wijdverbreide radioactieve besmetting van de aarde.
Achtergrond
Alamogordo is een klein stadje in de Amerikaanse staat New Mexico. In de nabijgelegen Jornada del Muerto-woestijn ligt de White Sands Missile Range van het Amerikaanse leger, de testlocatie voor de eerste atoombom in de geschiedenis. De zogenaamde "Trinity Test" maakte deel uit van het Manhattan Project, het Amerikaanse onderzoeksprogramma naar kernwapens dat in 1939 van start ging. Het project werd gelijktijdig op verschillende locaties uitgevoerd: terwijl de atoombommen werden ontwikkeld in Los Alamos, New Mexico, vond de verrijking van uranium-235 plaats in Oak Ridge, Tennessee. Plutonium-239 werd geproduceerd in Hanford, Washington, en de woestijn bij Alamogordo, New Mexico, werd als testlocatie gekozen.
Na jarenlange voorbereiding werd op 14 juli 1945 's werelds eerste atoomwapen, een plutonium-implosiebom met de codenaam "Gadget", op een 30 meter hoog platform gehesen. Het ontwerp was identiek aan dat van de "Fat Man"-bom, die slechts enkele weken later op Nagasaki zou worden afgeworpen. Wetenschappers en militairen observeerden de eerste atoomexplosie vanaf een afstand van 10 tot 32 kilometer. Om 5:29:45 uur op 16 juli 1945 werd de bom tot ontploffing gebracht met een kracht van 20 kiloton. Na een verblindende lichtflits schoot een paddenstoelwolk 12 kilometer de lucht in. De schokgolf van de explosie was tot op 250 kilometer afstand voelbaar. "Nu ben ik de dood geworden, de vernietiger van werelden", waren de beroemde woorden van kernwetenschapper J.R. Oppenheimer na het aanschouwen van de explosie. Trinity was de eerste van meer dan 2.000 kernproeven die de atmosfeer van de aarde hebben besmet met radioactieve neerslag...
Wikipedia
Drie-eenheidstest
De Trinity-test was de eerste explosie met een kernwapen ooit. De test werd uitgevoerd op 16 juli 1945 om 05:29:45 uur lokale tijd door de Verenigde Staten als onderdeel van het Manhattan Project, het Amerikaanse project voor de ontwikkeling van kernwapens. Trinity was de Amerikaanse militaire codenaam voor dit experiment. De codenaam van het wapen was The Gadget.
Lijst van kernwapenproeven
Chronologische, onvolledige lijst van kernwapentests. Deze tabel bevat alleen belangrijke momenten in de geschiedenis van de detonatie van een atoombom voor testdoeleinden. Naast kernexplosies in de ware zin van het woord, werden er ook talloze tests uitgevoerd met kernwapens die al dan niet opzettelijk ontploften.
[...] Tussen 1945 en 1992 voerden de VS 1.039 kernproeven, 210 atmosferische tests, 815 ondergrondse tests en 5 onderwatertests uit...
Kernwapens A - Z
Trinity kernproef
De plutoniumbom die tot ontploffing werd gebracht tijdens de kernproef van Trinity was hetzelfde type bom dat op 9 augustus op Nagasaki werd gedropt. Binnen vier maanden kwamen 4 mensen om het leven...
Vereinigte Staaten von Amerika
Volgens het "Nuclear Notebook" (2024) van Hans Kristensen en Matt Korda bevat het Amerikaanse kernwapenarsenaal momenteel 5.044 kernkoppen. Hiervan zijn er 1.770 'actief', dat wil zeggen klaar voor gebruik gestationeerd - 1.370 op land- en zeegebaseerde ballistische raketten en 300 op strategische bommenwerperbases in de Verenigde Staten, en nog eens 100 tactische kernbommen in Europa. Ongeveer 1.940 kernkoppen zijn opgeslagen als 'reserve' en kunnen indien nodig worden toegevoegd aan het 'actieve' arsenaal. Momenteel zijn 1.336 kernkoppen bestemd voor ontwapening...
Het eindigt in Europa 2. wereldoorlog op 8 mei 1945...
Federaal Agentschap voor Burgereducatie - bpb.de
Laatste fase en einde van de oorlog
[...] Uiteindelijk verklaarde kolonel-generaal Jodel op 7 mei 1945, namens Dönitz, de onvoorwaardelijke overgave van alle Duitse strijdkrachten op het hoofdkwartier van Eisenhower in Reims. Deze overgave trad de volgende dag in werking en betekende het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa...
1944
De 2. wereldoorlog woedt...
1943
De 2. wereldoorlog woedt...
*
Werk aan de Hanford Engineer Works (HEW) begon in maart 1943.
Wikipedia
Hanford-site
Nog vóór het einde van de oorlog in augustus 1945 werden er in Hanford 554 gebouwen opgetrokken:
- drie reactoren (100-B, 100-D en 100-F)
- drie plutoniumverwerkingsfabrieken (200-T, 200-B en 200-U)
- 64 ondergrondse tanks voor hoogradioactief afval
- uraniumverrijkingsinstallaties
- 621 km weg
- 254 km spoorlijn
- 4 elektrische verdeelstations
- plus honderden kilometers hekken.
Hiervoor was 600.000 m³ beton en 40.000 ton staal nodig, tegen een totale kostprijs van 230 miljoen Amerikaanse dollar. Hanford wordt beschouwd als de meest radioactief besmette plek op het westelijk halfrond...
1942
De 2. wereldoorlog woedt...
*
Wikipedia
Chicago stapel 1
Chicago Pile verwijst naar een reeks experimentele reactoren. De eerste drie van deze reactoren maakten deel uit van het Manhattan Project, dat tot doel had atoombommen te bouwen.
Toen de Chicago Pile 1 (Engelse stapel, stapel '), afgekort CP-1, kritiek bereikte, was hij de eerste functionele door de mens gemaakte kernreactor. De proeffabriek is gebouwd door het Metallurgical Laboratory van de particuliere universiteit van Chicago. Het zou de theoretische verwachting moeten bevestigen dat een zichzelf in stand houdende kettingreactie van splijting kan worden beheerst. Het metallurgisch laboratorium werd in 1942 opgericht door Arthur Holly Compton, winnaar van de Nobelprijs voor de natuurkunde in 1927. De ontwikkeling van de reactor had als doel plutonium van uranium-238 van wapenkwaliteit te kweken voor het Manhattan-project ...
*
23 juni 1942 (?) Uraniummachine Leipzig, Duitsland
De INES-schaal bestond toen nog niet, maar naar de huidige maatstaven zou de lozing van radioactief materiaal in het milieu als minstens zo ernstig worden beschouwd. INES-3 worden geclassificeerd ...
Wikipedia
Het eerste nucleaire incident in de geschiedenis.
Dit gebeurde op 23 juni 1942 tijdens het Leipziger L-IV-experiment in een laboratorium van het Fysisch Instituut van de Universiteit van Leipzig. Een stoomexplosie en een reactorbrand vonden plaats in de "uraniummachine", een primitieve vorm van een onderzoeksreactor.
L-IV was de vierde poging in een reeks, die werd gedaan door Werner Heisenberg (1901–1976) en Robert Döpel (1895–1982) werd uitgevoerd als onderdeel van het Duitse uraniumproject. De "Uraniummachine“Het bestond uit een metalen bol met een diameter van 80 centimeter. 750 kilogram uraniumpoeder was verdeeld over twee bolvormige schillen rond een centrale neutronenbron. Daartussen was zwaar water geplaatst.”
Hoewel er tijdens twintig dagen testen tekenen van criticaliteit (een toename van neutronen) werden waargenomen, moest de opstelling worden onderzocht op een mogelijke overdracht van zwaar water naar het uranium. Tijdens dit onderzoek drong lucht de reactor binnen en ontstak het uraniumpoeder. Het brandende uranium zorgde ervoor dat de watermantel ging koken, waardoor er voldoende stoomdruk ontstond om de reactor te laten exploderen. Het brandende uraniumpoeder verspreidde zich door het hele laboratorium en veroorzaakte een grote brand. De brandweer moest ingrijpen. De brand was pas 45 uur later geblust.
Er vielen geen gewonden en er zijn geen langdurige gezondheidseffecten bekend. Volgens de Internationale Nucleaire Incidentenschaal (INES) valt het incident tussen categorie 2 (incident) en 3 (ernstig incident).
23 juni 1942 - Universiteit van Leipzig
In het laboratorium van experimenteel natuurkundige prof. Robert Döpel is een zogenaamde uraniummachine ontploft, waarbij het gebruikte uraniumpoeder is verbrand.
[...] Hoewel de brand relatief klein was, duurden de bluswerkzaamheden van de brandweer twee dagen. Gedurende deze tijd droegen de hulpverleners geen ademhalingsmaskers, waardoor ze radioactief materiaal inademden...
1941
De 2. wereldoorlog woedt...
*
Op 07 december 1941 vielen Japanse marinevliegtuigen de Amerikaanse haven ' aan.Pearl HarborOp 08 december 1941, op Hawaï, traden de Verenigde Staten officieel toe tot de Tweede Wereldoorlog.
*
Op 24 februari 1941 leverde chemicus Arthur Wahl het definitieve bewijs voor het bestaan van element 94 (plutonium).
1940
De 2. wereldoorlog woedt...
*
Op 14 december 1940 Plutonium ontdekt door de Amerikanen Glenn T. Seaborg, JW Kennedy, EM McMillan, Michael Cefola en Arthur Wahl; zij produceerden de isotoop 238Pu door uranium 238U te bombarderen met deuterium in een cyclotron...
De Tweede Wereldoorlog begon op 01 september 1939 met de Duitse inval in Polen. Op dat moment was Japan in een grensoorlog met de Sovjet-Unie (1938/39) en in Oost-Azië, sinds het incident met de Marco Polo-brug op 07.07.1937/XNUMX/XNUMX, in oorlog met China...
Op 02 augustus 1939 Albert Einstein ondertekende een brief aan de Amerikaanse president Roosevelt waarin hij de president waarschuwde voor een Duitse atoombom. Einstein beschreef deze brief en zijn handtekening eronder later als zijn “grootste fout”.
*
2019-2010 | 2009-2000 | 1999-1990 | 1989-1980 | 1979-1970 | 1969-1960 | 1959-1950 | 1949-1940 | eerder
Voor werk aan 'THTR nieuwsbrief','reactorpleite.de'En'Kaart van de nucleaire wereld'je hebt behoefte aan actuele informatie, energieke, frisse strijdmakkers onder de 100 (;-) en donaties. Kunt u helpen, stuur dan een bericht naar: info@ Reaktorpleite.de
Bel voor donaties
- De THTR-Rundbrief wordt uitgegeven door de 'BI Milieubescherming Hamm' en wordt gefinancierd door donaties.
- De THTR-Rundbrief is inmiddels een veelbesproken informatiemedium. Wel zijn er doorlopende kosten door de uitbreiding van de website en het drukken van aanvullende informatiebladen.
- De THTR-Rundbrief onderzoekt en rapporteert in detail. Om dat te kunnen doen, zijn we afhankelijk van donaties. Wij zijn blij met elke donatie!
Donaties-account: BI milieubescherming Hamm
Doel: THTR nieuwsbrief
IBAN: DE31 4105 0095 0000 0394 79
BIC: WELADED1HAM
| Zwelling | top of page |
***
