Bankructwo reaktora - THTR 300 Biuletyny THTR
Studia nad THTR i wiele więcej. Lista awarii THTR
Badania HTR Incydent THTR w „Spiegel”

Biuletyny THTR z 2014 roku

***


      2022 2021 2020
2019 2018 2017 2016 2015 2014
2013 2012 2011 2010 2009 2008
2007 2006 2005 2004 2003 2002

***

Biuletyn THTR nr 144, listopad 2014:


Treść:

THTR w Indonezji? Planowana budowa reaktora z pomocą Japończyków

Postępuje budowa reaktora wysokotemperaturowego w Chinach. Ukończono fabrykę kulkowych elementów paliwowych

Republika Południowej Afryki ponownie widzi energię jądrową przez różowe (tom) czerwone okulary! Planowane osiem elektrowni jądrowych z rosyjską pomocą

Ogłoszono masowe protesty przeciwko transportom Jülich Castor!

Karolina Południowa nie jest składowiskiem odpadów jądrowych THTR. Przemówienie Thomasa Clementsa z USA

Ochrona środowiska BI Hamm niedługo skończy 40 lat. Energia odnawialna i węglowa w Hamm

 


***

.... i próbują dalej:

THTR w Indonezji?

Biuletyn THTR nr 144 - listopad 2014„Nuklearforum”, strona internetowa szwajcarskiego przemysłu jądrowego, ogłosiła 21 sierpnia 2014 r., że Japonia i Indonezja podpisały umowę dotyczącą przyszłej budowy reaktorów wysokotemperaturowych (HTR) (1.).
Ze wszystkich rzeczy, Japonia, wstrząśnięta katastrofą w Fukushimie, ożywia przedsięwzięcie Forschungszentrum Jülich (FZJ) i przemysłu jądrowego w Indonezji, które trwają od dziesięcioleci.

W artykule nie wspomniano, że istniała – lub nawet nadal istnieje – współpraca między indonezyjską Narodową Agencją Energii Atomowej (BATAN) z jednej strony a Forschungszentrum Jülich i rządem Nadrenii Północnej-Westfalii z drugiej. Ponieważ indonezyjski BATAN i Japońska Agencja Energii Atomowej (JAEA) wciąż znajdują się na liście partnerów do współpracy FZ Jülich (2.). - I to pomimo tego, że FZJ od kilku miesięcy oficjalnie wyrzekło się wszelkich ambicji badawczych THTR.

Planowana jest budowa reaktora testowego HTR i reaktora energetycznego

BATAN i JAEA chcą najpierw zbudować system demonstracyjny reaktora wysokotemperaturowego chłodzonego gazem (HTGR) o mocy elektronicznej 3–10 MW, który miałby zacząć działać już w 2020 roku. Oprócz konwencjonalnych reaktorów lekkowodnych, których uruchomienie planowane jest od 2024 r., mają powstać także małe reaktory mocy HTGR o mocy 100 MW „nadające się” dla każdej z wielu indonezyjskich wysp.

Szwajcarskie „Forum Nuklearne” z dumą ogłasza dalsze plany: „Dzięki niedawno przedłużonej umowie JAEA pozwala teraz Batanowi dzielić się swoimi odkryciami z eksploatacji wysokotemperaturowego reaktora testowego HTTR (High Temperature Engineering Test Reactor). Według JAEA istnieje również możliwość, że oba kraje będą współpracować z HTGR nad rozwojem produkcji wodoru. Według własnych oświadczeń Japończycy planują uzupełnić swój HTTR o zakład produkujący wodór ”.

Ponieważ technologia wodorowa w powiązaniu z energetyką jądrową nie jest w żadnym wypadku dojrzała i wysoce kontrowersyjna (3.), słyszymy tu tylko sny o przyszłości. Również w tej dziedzinie kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia i RFN mają wiele dzięki finansowaniu badań w FZJ i Centrum Badawczym Karlsruhe Miliony euro poświęcone na bardziej niż wątpliwy eksperyment.

Przeszłość powraca do życia!

Zakres, w jakim dziesięciolecia badań jądrowych i finansowanie THTR w Nadrenii Północnej-Westfalii wciąż „wywierają wpływ”, wyraźnie pokazuje przykład Indonezji:
Od początku lat 70. w nowo uprzemysłowionym kraju istnieje zainteresowanie budową elektrowni jądrowych, o co zabiega przemysł jądrowy. W 1987 roku we współpracy z Niemcami oddano do eksploatacji jądrowy reaktor badawczy (MPR-30). Kiedy kilka miesięcy po katastrofie w Czarnobylu i incydencie w THTR-Hamm w 1986 r. socjaldemokratyczny minister gospodarki NRW Reimut Jochimsen odwiedził ten reaktor w Indonezji, polecił tamtejszej dyktaturze wojskowej pod rządami Suharto budowę niemieckiej technologii HTR. (4.).

Spółka zależna Siemensa, Interatom, która pomagała w rozwoju THTR, miała na to nadzieje Umowa nuklearna z Indonezją. 9 lipca 7 r. minister stanu ds. badań i technologii Indonezji, profesor Habibie, odwiedził THTR w Hamm-Uentrop i poprosił Klausa Knizia (VEW) o wyjaśnienie mu swoich rzekomych zalet osobiście. W kolejnym okresie ABB i Siemens wielokrotnie podkreślały swoją nadzieję na eksport HTR do Indonezji (5.). Na konferencji Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Wiedniu w 1991 r. indonezyjski ekspert ds. energii wyraził wyraźne zainteresowanie swoim krajem. Oczywiście specjalny artykuł na temat wykorzystania elektrowni jądrowych w Indonezji został również opublikowany w FZJ 1992.

W 1997 roku prognoza energetyczna („Markal Study”), napisana przy wsparciu Niemiec, określała wykorzystanie energii jądrowej w Indonezji jako „niezbędne”. W 2004 r. międzynarodowe biuro Federalnego Ministerstwa Edukacji i Badań Naukowych (BMBF) określiło Indonezyjski Urząd Badań Jądrowych (BATAN) jako ważnego partnera współpracy dwustronnej i powołało się na rozwiniętą już sieć niemieckich i indonezyjskich instytucji badawczych. W międzyczasie ponad 20.000 XNUMX indonezyjskich studentów zostało przeszkolonych w Niemczech w ramach współpracy naukowo-technicznej.

W 2002 i 2003 r. Geesthacht Research Center (GKSS), który wdał się w rozmowy z powodu awarii jądrowej i wysokiego wskaźnika białaczki na tym obszarze, przeprowadziło projekt naukowy w Dżakarcie (Indonezja). Günter Lohnert, ówczesny kierownik działu „HTR Safety Analysis” w Siemens/Interatom, a później profesor Uniwersytetu w Stuttgarcie („Centrum Kompetencji Energii Jądrowej”), wygłosił liczne wykłady gościnne w Indonezji.

W 2000 r. dr. Hans-Joachim Klar z Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule Aachen, która intensywnie współpracuje z FZJ, został powołany przez Indonezyjską Narodową Agencję Energii Atomowej (BATAN) na członka Naukowego Komitetu Doradczego (SAC). Klar zorganizował już różne seminaria i warsztaty w Indonezji. „Nominacja ta honoruje jego zasługi w różnych współpracach naukowych z Indonezją” i „oparta jest na dekrecie rządu indonezyjskiego, który reguluje działalność w zakresie dostaw energii jądrowej (...)”, napisał RWTH Aachen w marcu/kwietniu 2000 r. Komunikat prasowy.

Czy to wulkany, trzęsienia ziemi czy niszczycielski atak terrorystyczny islamistów na Bali 12 października 10 roku, który został szeroko zauważony na całym świecie – w Indonezji istnieje wiele dodatkowych zagrożeń związanych z wykorzystaniem energii atomowej, które wykraczają poza „normalne działanie”.

W świetle ostatnich wydarzeń zdecydowanie warto zapytać, czy FZ Jülich nadal współpracuje z instytutami jądrowymi w Indonezji i Japonii i jak ta współpraca może wyglądać.

Anmerkungen:

1. http://www.nuklearforum.ch/de/aktuell/e-bulletin/htgr-forschung-abkommen- between-japan-und-indonesien

2. http://www.fz-juelich.de/iek/iek-6/DE/ueberuns/kooperationen/Forschungsinstitute.html

3. „Wodór dla nuklearnych snów” http://www.machtvonunten.de/atomkraft-und-oekologie/215-wasserstoff-fuer-nukleare-traeume.html

4. Patrz: „Ruhrnachrichten” z 20 lutego 2 r.

5. Zobacz: „Der Spiegel, nr 2/1989

 

Wszystko na ten temat Indonezja in
www. reaktorpleite.de

 

***

Reaktor wysokotemperaturowy w Chinach w 2014 roku

góra stronyDo góry strony - www.reaktorpleite.de -

Według najnowszych doniesień budowa reaktora wysokotemperaturowego (HTR) na półwyspie Shandong w Chinach posuwa się naprzód. Mały reaktor testowy HTR działa w pobliżu Pekinu od 2000 roku. Od grudnia 2012 r. na półwyspie Shandong w pobliżu byłej niemieckiej bazy kolonialnej powstanie „Reaktor wysokotemperaturowy – moduł kamyczkowy” o mocy 210 MW (HTR-PM).1).

Aby wyprodukować kuliste elementy paliwowe potrzebne do tego typu reaktora, w lutym 2013 r. rozpoczęto budowę fabryki elementów paliwowych w Mongolii Wewnętrznej niedaleko Baotou, około 700 kilometrów na północny zachód od Pekinu. Na tym obszarze wydobywczym metali ziem rzadkich ignoruje się najbardziej podstawowe minimalne normy ekologiczne, a część populacji jest przesiedlana (2).

W marcu 2014 roku World Nuclear News (WNN) ogłosił, że trwająca od dekady współpraca Chińskiej Korporacji Inżynierii i Budownictwa Jądrowego (CNECC) z Uniwersytetem Tsinghua ma zostać zintensyfikowana, a marketing dla HTR być zintensyfikowanym (3).

W sierpniu 2014 r. WNN ogłosił, że spółka zależna Shanghai Electric „Shanghai Blower Works” rozpoczęła produkcję prototypu układu chłodzenia gazu dla HTR-PM w Shidaowan w 2010 roku. Uniwersytet Tsinghua testował ten system przez sto godzin 16 lipca 2014 roku przy pełnej mocy i temperaturze 250 stopni. Mówi się, że czterotonowy wirnik nie zużywa się. Oczekuje się, że cały reaktor zostanie uruchomiony w 2017 r. (4). Według demaskatora Rainera Moormanna ten chiński HTR-PM jest wyjątkowo tanim wariantem: nie ma pojemnika zabezpieczającego pod ciśnieniem, a do usuwania odpadów jądrowych nie stosuje się kółek, a jedynie cienkościenne beczki. Procedura, która nie jest egzekwowana w RFN od 1990 r.

Fabryka kulowych elementów paliwowych ukończona z pomocą Jülich

Rozpoczęta w lutym 2013 roku budowa zakładu produkcji kulistych elementów paliwowych w Mongolii Wewnętrznej została zakończona we wrześniu 2014 roku (5). Roczna zdolność produkcyjna wyniesie 300.000 2015 kulek z elementami paliwowymi. Zakład ma zostać uruchomiony w sierpniu XNUMX roku.

Jeszcze przed budową tej wielkoskalowej fabryki istniała testowa linia produkcyjna 100.000 30 kulistych elementów paliwowych rocznie, którą przeprowadzał Instytut Technologii Jądrowej i Nowej Energii (INET) na Uniwersytecie Tsinghua. INET pracuje nad tą specjalną technologią paliwową od XNUMX lat. Forschungszentrum Jülich (FZJ) jest oczywiście nadal członkiem INET (6) i od dziesięcioleci uczestniczy w przekazywaniu know-how. INET do dziś znajduje się na liście partnerów do współpracy FZJ, choć FZJ stwierdziło, że badania HTR dobiegły końca.

Badania nad linią HTR trwają

Współpraca w zakresie badań nad reaktorami IV generacji została ponownie zintensyfikowana we wrześniu 2014 roku. Amerykański sojusz „Elektrownia Jądrowa Następnej Generacji” (NGNP) i europejska „Nuklearna Inicjatywa Przemysłowa KWK” (NC2I) również zgodziły się współpracować nad rozwojem i wprowadzeniem HTGR na podstawie Memorandum of Understanding (MoU) (7).

NC2I jest grupą roboczą w ramach "Platformy Technologicznej Zrównoważonej Energii Jądrowej" (SNETP). Zgromadzili się tam wszyscy, którzy mają wysoką pozycję w europejskiej społeczności jądrowej - od przemysłu po ich instytucje badawcze. W 2013 roku FZ Jülich wystąpił jako zwolennik nuklearnych wydarzeń propagandowych w ramach tej grupy interesu (8) i oczywiście nie powinno zabraknąć również Twojego satelity RWTH Aachen jako zarejestrowanego członka (9).

I chociaż RFN rzekomo dawno pożegnała się z linią HTR i nawet Centrum Badawcze w Jülich pod presją opinii publicznej niechętnie pożegnało swojego ulubionego konia hobbystycznego, o dziwo nowe wyniki badań są stale publikowane na dziesiątkach stron w specjalistycznym czasopiśmie ” Atomwirtschaft" ( atw) opublikowany dla HTR (10):

- „Eksperymentalna ocena scenariuszy awarii dla wysokotemperaturowych systemów paliwowych reaktorów” (atw, listopad 2013).

- „Naukowcy wyjaśniają ważne pytanie dotyczące reaktora ze złożem żwirowym” (atw, marzec 2014).

- „Metoda oceny struktur grafitowych VHTR” (atw, kwiecień 2014).

- „Metodologia oceny niezawodności systemów bezpieczeństwa biernego firmy VHTR” (atw, październik 2014).

W dziwnym kontraście do wyżej wymienionych działań, FZJ zapowiada: „Ośrodek badawczy dokładnie udokumentuje uzyskane w przeszłości wyniki związane z HTR i dokończy prace nad nimi w uporządkowany sposób. Odpowiada to zasadom dobrej praktyki naukowej”(11). „Wyniki dokumentów”? - Oczywiście możesz to również tak nazwać.

komentarze

1. „Premiera jądrowa”: http://www.machtvonunten.de/atomkraft-und-oekologie/180-nukleare-premiere.html

2. Okólnik THTR nr 141: http://www.reaktorpleite.de/nr-141-juli-2013.html

3. http://www.world-nuclear-news.org/NN-Working-together-for-high-temperature-reactors-2103147.html

4. http://www.world-nuclear-news.org/NN-Helium-fan-produced-for-chinese-HTR-PM-1908144.html

5. http://www.world-nuclear-news.org/ENF-HTGR-fuel-production-equipment-in-place-1909144.html (już nie istnieje)

6. http://www.fz-juelich.de/iek/iek-6/DE/ueberuns/kooperationen/Forschungsinstitute.html

7. http://www.world-nuclear-news.org/NN-Working-together-for-high-temperature-reactors-2103147.html

8. http://www.snetp.eu/wp-content/uploads/2014/04/nc2i.pdf

9. http://www.snetp.eu/wp-content/uploads/2014/02/snetp-members_may2014.pdf

10. http://www.kernenergie.de/kernenergie/service/fachzeitschrift-atw/hefte-themen/2014/index.php

11. http://www.fz-juelich.de/SharedDocs/Meldungen/PORTAL/DE/2014/14-05-14aufsichtsrat-sicherheitsforschung.html

 

Wszystko na ten temat Chiny in
www. reaktorpleite.de

 

***

Republika Południowej Afryki ponownie widzi energię jądrową przez różowe (tom) czerwone okulary!

góra stronyDo góry strony - www.reaktorpleite.de -

Minęły zaledwie cztery lata od rozbicia marzeń o nuklearnej Afryce. Przez kilkadziesiąt lat spółka użyteczności publicznej Eskom i rząd Republiki Południowej Afryki próbowały zbudować reaktor modułowy Pebble Bed (PBMR). Przygotowania poczynione z pomocą Forschungszentrum Jülich (FZJ) i niemieckiego przemysłu jądrowego do budowy tego reaktora wysokotemperaturowego (HTR) kosztowały RPA co najmniej miliard euro i zakończyły się sromotną porażką (1)!

Jeszcze kilka lat temu wspaniałe plany przewidywały, że 24 moduły reaktorów IV generacji powinny powstać w RPA i stać się hitem eksportowym. Mimo ogromnej biedy dużej części społeczeństwa i najlepszych warunków do rozwoju odnawialnych źródeł energii, rząd postawił na energię jądrową i bezsensownie marnował na nią mnóstwo pieniędzy. W 2010 roku zaangażowani potulnie przyznali: „Powaga kryzysu finansowego zmusiła rząd do przemyślenia polityki wydatkowej i wyznaczenia nowych priorytetów” (2).

We wrześniu 2014 r. stało się jasne, że rząd RPA w żadnym wypadku nie stał się mądry z powodu szkód. Na marginesie konferencji Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) przedstawiciele rosyjskiego koncernu państwowego Rosatom i południowoafrykańska minister energetyki Tina Joemat-Pettersson podpisali międzyrządowe porozumienie o strategicznym partnerstwie i współpracy przemysłowej w dziedzinie energetyki jądrowej .
„Porozumienie kładzie podwaliny pod zakup i budowę do ośmiu rosyjskich bloków jądrowych o łącznej mocy zainstalowanej do 9600 MW. (…) Oprócz wspólnej budowy elektrowni jądrowych umowa obejmuje także szeroką współpracę w innych obszarach techniki jądrowej. Należą do nich budowa wielozadaniowego reaktora badawczego z rosyjską technologią, wsparcie w rozwoju południowoafrykańskiej infrastruktury jądrowej oraz szkolenie południowoafrykańskich specjalistów na rosyjskich uniwersytetach. Według Joemata-Petterssona, RPA jest bardziej niż kiedykolwiek zainteresowana masową ekspansją energetyki jądrowej - ważnej siły napędowej krajowego wzrostu gospodarczego "(3).

Według informacji Spiegla, pierwsza elektrownia jądrowa powinna zacząć działać już w 2023 roku. Gdyby wszystkie planowane elektrownie jądrowe zostały ukończone do 2030 r., przyniosłoby to Rosatom nawet 39 mld euro zysku (4).

Dzięki tej umowie stare błędy są dokładnie powtarzane i uzasadnione starymi kłamstwami: „Dzięki temu rząd chce przyczynić się do uprzemysłowienia kraju, ożywić lokalny przemysł jądrowy, stworzyć miejsca pracy oraz wzmocnić rozwój i transfer wiedzy. Republika Południowej Afryki dąży do wzmocnienia swojej pozycji jako kraju eksportującego usługi i komponenty jądrowe "(5).

Oprócz współpracy z Rosatom, RPA podpisała 14 października 2014 r. umowę o współpracy w zakresie rozwoju energetyki jądrowej z Francją. „Obejmuje zarówno współpracę techniczną i naukową, jak i przyszłe partnerstwa przemysłowe. Umowa daje również możliwość współpracy w takich obszarach, jak wytwarzanie energii, unieszkodliwianie wypalonych elementów paliwowych oraz bezpieczeństwo jądrowe”(6).

Anmerkungen:

1. http://www.machtvonunten.de/atomkraft-und-oekologie/197-der-thtr-in-suedafrika-uld-not-build.html

2. http://www.nuclearforum.ch/de/aktuell/e-bulletin/suedafrika-ende-fuer-pbmr-entwicklung

3. http://www.nuklearforum.ch/de/aktuell/e-bulletin/ausbau-der-suedafrikanische-kernenergie-mit-russischer-unterstuetzung

4. http://www.spiegel.de/wirtschaft/unternehmen/atomreakreactors-russia-liefert-an-suedafrika-und-jordanien-a-993153.html

5. http://www.nuclearforum.ch/de/aktuell/e-bulletin/suedafrika-bestaeigt-neubauprogramm

6. http://www.nuklearforum.ch/de/aktuell/e-bulletin/nukleare-zollerarbeit- between-frankreich-und-suedafrika

 

***

Ogłoszono masowe protesty przeciwko transportom Jülich Castor!

góra stronyDo góry strony - www.reaktorpleite.de -

Organizacje ekologiczne i antynuklearne z całych Niemiec ogłosiły masowe protesty na całej trasie w przypadku transportów Castor z magazynu tymczasowego AVR w Jülich.

152 kółka z wysoce radioaktywnymi odpadami z zespołów paliwowych są przechowywane w Jülich. Oczywiście Forschungszentrum Jülich (FZJ) nie było jeszcze w stanie uzyskać prawnie bezpiecznego zezwolenia na składowanie tymczasowe lub zezwolenia na transport dla kółek. Czy ten stan został wywołany świadomie przez FZJ, czy też wynika z niekompetencji, można się tylko domyślać.

FZJ próbuje obecnie, we współpracy ze stanem i rządem federalnym, przenieść odpady nuklearne do USA w celu ponownego przetworzenia. Jednak z prawnego punktu widzenia eksport odpadów jądrowych jest dozwolony tylko w przypadku reaktorów badawczych. Jednak AVR jest eksperymentalnym reaktorem do komercyjnego wytwarzania energii elektrycznej (1967-1988). Tak więc eksport jest nielegalny. W celu obejścia obecnej ustawy o energii atomowej, śmiałe ponowne zadeklarowanie AVR (Arbeitsgemeinschaft VersuchsReaktor) ma zostać przeprowadzone jako reaktor badawczy. To samo dotyczy 305 kółek z wycofanego z eksploatacji reaktora ze złożem żwirowym Hamm-Uentrop, które są obecnie składowane w Ahaus. Zgodnie z publicznym oświadczeniem Departamentu Energii USA, powinny one zostać wysłane do USA w tym samym czasie - to też jest nielegalne!

Jeśli amerykańskie plany zawiodą, nadal istnieje ryzyko przeniesienia „Zachodnich kółek” do tymczasowego magazynu Ahaus. Już w 2013 roku plany te musiały zostać porzucone z powodu protestów. Magazyn w Ahaus nie jest dużo bezpieczniejszy niż ten w Jülich, ma jedynie dłuższe pozwolenie do 2036 r. Śmieci muszą być kondycjonowane do ostatecznego składowania w późniejszym czasie.Nie jest to możliwe w Ahaus, ale jest możliwe w Jülich . Podstawą każdego planowania musi być unikanie transportów jądrowych, a tym samym niepotrzebnego zagrożenia dla ludności.

Motto „Nic w środku! Nic nie wychodzi!” jest konsensus wśród sygnatariuszy. Wszelki transport odpadów promieniotwórczych jest generalnie odrzucany, o ile nie ma ogólnokrajowego składowiska odpadów promieniotwórczych. Zamiast tego odpady jądrowe muszą pozostać w odpornym na trzęsienia ziemi i zatwierdzonym tymczasowym składowisku na terenie Jülich.

Na ogólnopolskim spotkaniu organizacji antynuklearnych i ekologicznych podjęto decyzję o przeniesieniu całego oporu niemieckiej elektrowni jądrowej na szlaki transportowe w przypadku transportów Castor. Nacisk zostanie położony na Jülich i docelowy Ahaus (lub Nordenham w przypadku eksportu do USA). Ale także na ewentualnych szlakach komunikacyjnych lokalne inicjatywy niosą cały opór na ulice – wzorem udanych kampanii w Gorleben.

Akwizgran sojusz działania przeciwko energii atomowej
Sojusz działania Münsterland przeciwko obiektom jądrowym
Akcja sojusz Stop Westcastor
Grupa antynuklearna Osnabrück
Grupa robocza Schacht Konrad
Grupa Robocza ds. Środowiska (AKU) Gronau
Attac Inde-Rur
BUND Landesverband NRW eV
Federalne Stowarzyszenie Inicjatyw Obywatelskich Ochrona Środowiska (BBU)
Sojusz Pociągów Radiacyjnych w Mönchengladbach
Inicjatywa obywatelska „Bez odpadów nuklearnych w Ahaus”
Obywatelska inicjatywa na rzecz ochrony środowiska, Hamm
Cattenom Non Merci eV
Stowarzyszenie Ochrony Przyrody i Środowiska Gronau (NUG)
SofA Münster (Natychmiastowe wycofanie jądrowe)
UmweltFAIRaendern.de
Poniedziałkowe wózki Wegberger przeciwko energii atomowej

 

***

Karolina Południowa nie jest składowiskiem odpadów radioaktywnych z Niemiec!

góra stronyDo góry strony - www.reaktorpleite.de -

Od 20 września amerykański działacz ekologiczny Tom Clement jest gościem w Republice Federalnej na zaproszenie niemieckiego ruchu antynuklearnego.
W Dusseldorfie, Jülich, Ahaus, Hamburgu i Berlinie informował o warunkach terenu Savannah River Site (SRS) w USA przeznaczonego dla planów eksportu odpadów jądrowych FZJ (Forschungszentrum Jülich).
Oto przemówienie Thomasa Clementsa do przeczytania:

Przede wszystkim bardzo dziękuję moim niemieckim kolegom za zorganizowanie tej wycieczki i ostrzeżenia o zamierzonym eksporcie niemieckiego problemu z odpadami promieniotwórczymi.

Próby nielegalnego eksportu odpadów nuklearnych z Jülich i Ahaus do „Serwisu nad rzeką Savannah” (SRS) w Karolinie Południowej Departamentu Energii Stanów Zjednoczonych (DOE) są niedopuszczalne, ponieważ SRS nie jest wysypiskiem odpadów nuklearnych ani składowiskiem odpadów komercyjnych reaktor nuklearny. Niemcy muszą zatroszczyć się o składowanie odpadów radioaktywnych w domu i nie nakładać na nas problemów.

Savannah River Site to rozległy zakład produkcji broni jądrowej, który powstał w latach 1950. XX wieku i ma ponad 800 kilometrów kwadratowych. Pięć reaktorów SRS wyprodukowało 36 ton plutonu przeznaczonego do broni i radioaktywnego trytu (H3). Działania te przyniosły około 140 milionów litrów wysoce radioaktywnych płynnych ścieków, które są przechowywane w 51 starzejących się stalowych zbiornikach i są obecnie zeszklone w dużych pojemnikach.

Utylizacja odpadów jądrowych w SRS kosztuje około 1,5 miliarda USD rocznie i potrwa co najmniej do 2040 roku. Nie chcemy mieć do czynienia z większą ilością odpadów nuklearnych! Opróżnione zbiorniki i budynki reaktorów zostały wypełnione betonem i pozostają nieustannym świadectwem szaleństwa zimnej wojny.

Istnieje wiele powodów, dla których sprzeciwiamy się intencjom:

Opinia publiczna jest zdecydowanie przeciwna próbom przekształcenia SRS w długoterminowe składowisko odpadów jądrowych na zasadach komercyjnych. Najważniejsze gazety w regionie wyraźnie opowiedziały się w artykułach wstępnych przeciwko przyjmowaniu niemieckich odpadów jądrowych; Federalny Komitet Doradczy ds. Rehabilitacji SRS formalnie zaprotestował przeciwko włączeniu odpadów nuklearnych z obiektów komercyjnych.
+ Zgodnie z ustawodawstwem USA wysoce radioaktywne odpady jądrowe i elementy wypalonego paliwa muszą być składowane w warstwach geologicznych. Z drugiej strony SRS leży na piaszczystym podłożu przybrzeżnym i dlatego nie nadaje się do przechowywania odpadów jądrowych; Dlatego wszystkie przechowywane tam odpady jądrowe muszą zostać przeniesione do składowiska. Jednak takie repozytorium nie istnieje w USA i plany jego rozwoju zostały wstrzymane.
+ DOE pozwala na ponowne przetworzenie wysoce radioaktywnych odpadów grafitowych, z którymi SRS nie ma doświadczenia, w celu wytworzenia odpadów jądrowych dla obiektu tymczasowego składowania, co w praktyce oznacza dłuższe przechowywanie w wyżej wymienionych nieszczelnych zbiornikach. Zwiększy to koszty przebudowy i opóźni pilnie potrzebną przebudowę terenu.
+ Istnieją kule atomowe, które nadal zawierają wysoce wzbogacony uran do broni z USA, ale w żadnym wypadku nie dotyczy to wszystkich. W szczególności sfery atomowe z AVR nie stanowią już zagrożenia pod względem możliwości uzbrojenia.Zarówno Niemcy, jak i USA do 2011 roku zakładały, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby lokalna utylizacja tych odpadów z punktu widzenia proliferacji.
+ SRS opracowuje obecnie nową technikę odzyskiwania uranu z powłoki grafitowej i to właśnie na tym polega rzeczywiste ryzyko proliferacji. Niemcy ponoszą koszty tego rozwoju. Departament Energii odmówił przygotowania odpowiedniej „Analizy zagrożenia proliferacją”, która analizuje zagrożenia związane z nową metodą ponownego przetwarzania.
+ Zakład przetwarzania „H-Canyon” w SRS jest obiektem wojskowym i nie podlega nadzorowi Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), więc nie będzie niezależnej dokumentacji przetwarzania odpadów jądrowych lub odseparowanego uranu.
+ Departament Energii nie jest nadzorowany przez amerykańską Komisję Regulacji Jądrowych, co oznacza, że ​​nie będzie publicznego nadzoru i regulacji dotyczących ponownego przetwarzania i przesyłek CASTOR.
Import odpadów nuklearnych z zakładów komercyjnych do USA jest bezprecedensowy. Savannah River Site w przeszłości zbierało odpady nuklearne z reaktorów badawczych, w tym z Niemiec, ale ten program wkrótce się zakończy. Próby przedefiniowania AVR i THTR, ponieważ reaktory badawcze nie mają podstaw faktycznych i prawnych i skończą się niepowodzeniem.

Kampania „Wstrzymaj eksport odpadów nuklearnych do USA!”

Od lata 2014 r. w „transmisji” prowadzona jest poważna kampania przeciwko eksportowi odpadów promieniotwórczych do USA. Wydany w nakładzie 50.000 25 egzemplarzy biuletyn „nadawanie” nr 7.500 zajmuje się tym tematem. Są pocztówki, nadruki reklamowe i oczywiście petycja internetowa, w której do tej pory zarejestrowało się ponad XNUMX osób:

https://www.ausgestrahlt.de/mitmachen/export-usa

 

Wszystko na ten temat USA in
www. reaktorpleite.de

 

***

Drodzy Czytelnicy, BI Environmental Protection Hamm niedługo skończy 40 lat!

góra stronyDo góry strony - www.reaktorpleite.de -

Okólnik ten zawiera raporty dotyczące HTR obejmujące cztery kontynenty. Kto by pomyślał, że 39 lat temu, kiedy przygotowywaliśmy się do założenia naszej inicjatywy obywatelskiej w małej grupie roboczej Niemieckiego Towarzystwa Pokoju (DFG/VK) jesienią 1975 roku? Chociaż „nasz” reaktor na wyciągnięcie ręki musiał zostać zamknięty, ludzie z odległych krajów mają teraz problemy z tą linią reaktora. Polegają na otrzymaniu informacji o naszych doświadczeniach z reaktorem. Jest to możliwe dzięki zainstalowanemu programowi tłumaczącemu na naszej stronie internetowej „Reaktorpleite” i jest aktywnie wykorzystywane.

W Hamm możemy teraz spędzić rok myśląc o tym, jak chcemy uczcić naszą 18. rocznicę jako inicjatywa obywatelska 2016 lutego 40 r. Aby wprowadzić się w nastrój, umieściłem na mojej stronie internetowej „Machtvonunten” kilka zdjęć o naszych działaniach w kilku artykułach dotyczących historii BI:

+ „20 lat po Czarnoby: Zapomnienie w przyszłość?” (Zdjęcia o blokadach traktorów 1986)

http://www.machtvonunten.de/lokales-hamm/217-20-jahre-nach-tschernoby-vergesslich-in-die-zukunft.html

+ „Obóz namiotowy przeciwko KKW” (zdjęcia z okupacji w Centrum Informacyjnym VEW 1976)

http://www.machtvonunten.de/lokales-hamm/176-zeltlager-gegen-kkw.html

+ „Nie ma elektrowni jądrowej za nasze pieniądze! Odmowa pieniędzy za prąd jako forma protestu”

http://www.machtvonunten.de/lokales-hamm/205-kein-atomkraftwerk-mit-unserem-geld.html

Uli Mandel dodał dodatek „Energie odnawialne dla Hamm” na stronie głównej „Hamm gegen Atom” utworzonej w 2011 roku po katastrofie reaktora w Fukushimie. Ponieważ: „Ale jest w tym coś więcej. Nie tylko o zapobieganiu energii jądrowej. Nie chodzi tylko przeciwko czemuś, ale O odnawialne źródła energii.” „Całkowicie nowy układ i rozbudowany tematycznie. Sprawdź to:

http://www.ernergie-hamm.de/

Seria awarii bloku D elektrowni węglowej w Hamm-Uentrop zapowiada się na niekończącą się historię. W ogóle nie podaje się daty uruchomienia. Oczekuje się, że docelowo koszty wzrosną z 2 mld euro do 3 mld euro. Hammer Stadtwerke już ustanowiło rezerwy, ponieważ zawsze są „proszeni” o zapłatę. - To wszystko jest świetnym punktem wyjścia do szerokiej i zaangażowanej krytyki wykorzystania technologii węglowej. Pod tym względem niestety w Hamm dzieje się zdecydowanie za mało.

***


góra stronyStrzałka w górę – do góry strony

***

Apel o darowizny

- THTR-Rundbrief jest publikowany przez BI Umwelt Hamm e. V. ' wydawane i finansowane z darowizn.

- THTR-Rundbrief stał się w międzyczasie bardzo zauważonym medium informacyjnym. Istnieją jednak stałe koszty związane z rozbudową strony internetowej i drukowaniem dodatkowych arkuszy informacyjnych.

- THTR-Rundbrief prowadzi szczegółowe badania i raporty. Aby móc to zrobić, jesteśmy uzależnieni od darowizn. Cieszymy się z każdej darowizny!

Darowizny na konto:

BI ochrona środowiska Hamm
Cel: okrągły THTR
IBAN: DE31 4105 0095 0000 0394 79
BIC: SPAWANA1SZYNKA

***


góra stronyStrzałka w górę – do góry strony

***

GTranslate

deafarbebgzh-CNhrdanlenettlfifreliwhihuidgaitjakolvltmsnofaplptruskslessvthtrukvi
avr-juelich.jpg